به مناسبت روز جهانی بشردوستی، رئیس فدراسیون بینالمللی جمعیتهای صلیب سرخ و هلال احمر، کیت فوربس، و رئیس کمیته بینالمللی صلیب سرخ، میریانا اسپولیاریک، خواستار اقدام مؤثرتر برای حمایت از کارکنان بشردوستانه و حفظ فضای لازم برای فعالیتهای بشردوستانه شدند.
در روز جهانی بشردوستی، چنان که شایسته است شجاعت کارکنان و داوطلبان بشردوستانه را گرامی میداریم. اما صرف ارجنهادن به شجاعت و تعهد کارکنان امدادی در شرایطی که به بالاترین میزان تلفات ثبتشده کشته میشوند کافی نیست.
از ابتدای سال جاری تاکنون، نهضت بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر در سوگ 12 نفر از همکاران نشسته است که در حوادث مرتبط با خشونت و در حین انجام وظایف خود جان باختهاند. سال گذشته این رقم ۲۴ نفر بود.
نباید اجازه دهیم هدف قراردادن کارکنان امدادی به امری عادی تبدیل شود. امروز با این خطر واقعی روبهروییم که جهان بپذیرد حمله، مجروحسازی یا کشتن کارکنان بشردوستانه «بخشی از کار» یا ویژگی اجتنابناپذیر بحرانهای امروز است.
پاسخ این نیست که از همکارانمان بخواهیم شجاعتر باشند. پاسخ باید این باشد که شرایطی فراهم کنیم که بتوانند وظایف خود را در امنیت انجام دهند.
واقعیت میدان
هر روز، در گوشهای از جهان، یک نیروی بشردوستانه در حالی که میداند ممکن است به خانه بازنگردد عازم محل مأموریت خود میشود. این نیروها پرسنل پزشکی، راننده، مهندس و داوطلبند. شجاعت آنان فوقالعاده است. اما شجاعت نمیتواند جلوی گلوله را بگیرد یا عبور ایمن را تضمین کند.
گذر از این خطرات نیز روزبهروز دشوارتر میشود. در محیطی که روزبهروز دوقطبیتر میشود، واقعیتها محل مناقشهاند، اعتماد شکننده است و اطلاعات نادرست بهسرعت منتشر میشود. رهبران سیاسی، چهرههای عمومی، رسانهها و سکوهای آنلاین همگی در شکلدهی به محیطی که اقدامات بشردوستانه در آن صورت میگیرد نقش دارند.
گفتمانی که از کارکنان بشردوستانه انسانیتزدایی میکند، نسبت به کمکرسانی بیطرفانه تردید ایجاد میکند یا اعتماد به نشانهای متمایزکننده را تضعیف مینماید، میتواند کاری را که خودبهخود خطرناک است خطرناکتر کند. کارزارهای اطلاعاتی زیانباری که عامدانه کارکنان امدادی را هدف میگیرند اغلب به فضای آنلاین محدود نمیمانند. این کارزارها میتوانند در دنیای واقعی، از نظر خطر و خصومتی که تیمهای ما هنگام انجام وظایف با آن مواجه میشوند پیامدهای جدی داشته باشند.
حمایت مستلزم اقدام است
ایمنی همکاران ما به این بستگی دارد که دولتها و طرفهای درگیر در مخاصمات مسلحانه به تعهدات خود بر اساس حقوق بینالمللی بشردوستانه عمل کنند. از اینکه ۱۲۲ کشور «اعلامیه حمایت از کارکنان بشردوستانه» را امضا کردهاند، خرسندیم و امیدواریم این تعهد مجدد به اقدامات عملی برای تقویت ایمنی و امنیت کارکنان امدادی منجر شود.
ابراز حمایت از کارکنان بشردوستانه اهمیت دارد اما کلمات باید با تصمیمات کسانی همراه شود که قدرت و نفوذ لازم را برای پاسداری از قواعد، دفاع از فضای لازم برای اقدام بشردوستانه و اتخاذ گزینههایی داشته باشند که اجازه دهد کارکنان امدادی به افراد دسترسی پیدا کنند و به خانه بازگردند.
حفاظت از کارکنان بشردوستانه در حق سازمانهای ما لطف نیست. این یک تعهد است و، مهمتر از آن، ریسمان نجات تکتک افرادی است که روزی به آمبولانسی نیاز خواهند داشت که بیاید، به داوطلبی که در کنارشان بماند، یا به امدادگری که بتواند به آنها دسترسی پیدا کند؛ چون جهان از فضای لازم برای انجام ایمن این اقدامات حفاظت کرده است.
دیدگاهها