کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در طول جنگ ایران و عراق (1367-1359) به‌عنوان میانجی بی‌طرف بین دولت‌های جمهوری اسلامی ایران و جمهوری عراق عمل کرد. این سازمان از اسرایی که در اردوگاه‌های مختلف در خاک هر دو طرف نگهداری می‌شدند بازدید به‌عمل می‌آورد و مبادله «پیام‌های صلیب سرخ» بین آنها و خانواده‌هایشان را تهسیل می‌نمود.
کمیته بین‌المللی صلیب سرخ همچنین مطابق با کنوانسیون سوم ژنو از استرداد اسرای مجروح و بیمار و غیرنظامیان بین دو طرف مخاصمه حمایت می‌کرد.
کمیته بین‌المللی صلیب سرخ از زمان پایان جنگ ایران و عراق با ریاست سازوکار سه‌جانبه که جمهوری اسلامی ایران، جمهوری عراق و این کمیته را گرد هم می‌آورد در راستای ترویج گفت‌وگو و حمایت از هر دو کشور در حل‌وفصل پرونده‌های سربازان مفقودشده نقشی محوری ایفا کرده است.
کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در این ظرفیت خود، هماهنگی‌های بین طرفین را تسهیل کرده و جلسات فنی برگزار می‌کند و به ارائه تخصص پزشکی قانونی و کمک‌های مالی برای تقویت تلاش‌های تفحص و تعیین هویت بقایای انسانی می‌پردازد. این کمیته همچنین بر تحویل کرامت‌آمیز بقایای سربازان بین دو کشور در مراسم‌هایی که در گذرگاه‌های مرزی مختلف برگزار می‌شود نظارت می‌کند.
