آخرین به‌روزرسانی: ۲ مارس ۲۰۲۶

 

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) از سال ۱۹۷۷ در ایران حضور دارد. ما با همکاری جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران و سایر نهادهای ایرانی، در زمینه ترویج حقوق بین‌المللی بشردوستانه، کمک به بازپیوند میان اعضای خانواده‌ها، ارائه خدمات توانبخشی جسمی و خدمات درمانی فعالیت می‌کنیم. .

 

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در ایران چه می‌کند؟

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ فعالیت خود را در ایران از سال ۱۹۷۷ آغاز کرد و در طول جنگ ایران و عراق (۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸) نیز در کشور حضور داشت. از سال ۲۰۰۱ دامنه فعالیت‌های خود را گسترش داده‌ایم.

امروز، ما با همکاری جمعیت هلال احمر و دیگر سازمان‌های ایرانی در زمینه‌های توانبخشی جسمی، جست‌وجوی مفقودین و بازپیوند خانوادگی و ارائه خدمات بهداشتی و درمانی فعالیت می‌کنیم. به رسیدگی به پیامدهای انسانی جنگ ایران و عراق ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸، به‌ویژه در موضوع مفقودین، ادامه می­دهیم و اصول و مقررات حقوق بین‌المللی بشردوستانه را ترویج می‌دهیم.

ما همچنین با همکاری جمعیت هلال احمر و سازمان‌های مردم‌نهاد محلی، از دسترسی مهاجران افغانستانی و جوامع آسیب‌پذیر محلی به خدمات درمانی و توانبخشی حمایت می‌کنیم.

از زمان افزایش مخاصمات اخیر میان اسرائیل، ایالات متحده و ایران، ما در حال رایزنی با مقام‌های مربوطه و همکاری نزدیک با جمعیت هلال احمر هستیم تا پاسخ بشردوستانه خود را برای کمک به افراد آسیب‌دیده تقویت کنیم.

 

آیا کمیته بین­‌المللی صلیب سرخ می‌تواند به من کمک کند تا به کشور دیگری یا محل امن‌تری منتقل شوم؟

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ امکان خروج افراد یا گروه‌ها از ایران را ندارد. ما توانایی جابه‌جایی جمعیت در داخل کشور، به مرزها یا عبور از مرزها را نداریم. همچنین نمی‌توانیم مناطقی را به‌عنوان «امن» معرفی کنیم.

می‌دانیم که ممکن است در شرایطی همراه با ترس و نگرانی باشید و متأسفیم که پاسخ دیگری در این زمینه نمی‌توانیم ارائه دهیم.

 

آیا می‌توانید در پیدا کردن بستگان مفقودشده به من کمک کنید؟

خدمات بازپیوند خانوادگی (RFL) در تمامی استان‌های ایران از طریق واحدهای جستجوی جمعیت هلال احمر ارائه می‌شود. هلال احمر اصلی‌ترین ارائه‌دهنده این خدمات در کشور است. دفتر کمیته بین‌­المللی صلیب سرخ در تهران نیز با هلال احمر همکاری نزدیک دارد و پشتیبانی فنی ارائه می‌کند.

اگر داخل ایران هستید، می‌توانید از طرق زیر با هلال احمر تماس بگیرید:

تلفن:
+982185632447
+982185632442
+982185632431
+982185632432

فکس:
+98 2188201052

ایمیل:
int_tracingrfl@rcs.ir

یا به نزدیک‌ترین شعبه هلال احمر محل سکونت خود مراجعه کنید.

 

نشانی دفتر تهران:
ایران، تهران

خیابان ولیعصر، شماره ۲۶۵۴

ساختمان صلح، جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران

معاونت امور بین‌الملل و حقوق بشردوستانه

اگر به دلیل قطع ارتباطات موفق به تماس با بستگان خود نشده‌اید، توصیه می‌کنیم چند روز صبر کنید و پس از برقراری مجدد ارتباطات مخابراتی، در صورت ادامه مشکل، به هلال احمر مراجعه کنید.

اگر خارج از ایران هستید، لطفاً با نزدیک‌ترین دفتر صلیب سرخ یا هلال احمر در کشوری که در آن اقامت دارید تماس بگیرید. اطلاعات تماس در فهرست راهنمای مربوطه موجود است.

می‌دانیم که بی‌خبری از عزیزان بسیار دشوار و نگران‌کننده است و امیدواریم این دوران سخت هرچه زودتر برای شما و خانواده‌تان پایان یابد.

 

کمیته بین­‌المللی صلیب سرخ چگونه به مردم در ایران کمک می‌کند؟

شریک ما، جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران، در حال رسیدگی به نیازهای فوری بشردوستانه افراد آسیب‌دیده از مخاصمات است. ما همچنان از نزدیک با آنها هماهنگ هستیم تا از واکنش بشردوستانه آنها حمایت کنیم.

 

آیا کمیته بین­‌المللی صلیب سرخ با سازمان‌های دیگر در ایران همکاری می‌کند؟

بله. همکاری ما با جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران سابقه‌ای طولانی دارد و از زمان آغاز فعالیت کمیته بین‌­المللی صلیب سرخ در ایران شکل گرفته است.

با وجود چالش‌های امنیتی، کارکنان و داوطلبان هلال احمر همچنان در شرایط بسیار ناپایدار، با وجود خطرات شخصی جدی، به ارائه خدمات امدادی و نجات‌بخش به مردم ادامه می‌دهند.

کمیته بین‌­المللی صلیب سرخ طی سال‌های گذشته حمایت فنی و تجهیزاتی خود را در اختیار هلال احمر قرار داد تا ظرفیت پاسخگویی بشردوستانه آن تقویت شود.

همچنین این کمیته با دو سازمان مردم‌نهاد محلی همکاری می‌کند تا در استان‌های خراسان رضوی و سیستان و بلوچستان، خدمات درمانی و توانبخشی جسمی را به مهاجران آسیب‌پذیر افغانستانی و جوامع محلی ارائه دهد.

 

آیا کمیته بین­‌المللی صلیب سرخ از بازداشت­‌شدگان در ایران بازدید می‌کند؟

در حال حاضر کمیته بین­‌المللی صلیب سرخ هیچ فعالیت بشردوستانه‌ای در زندان‌ها یا سایر مراکز بازداشت در ایران ندارد. همچنین این نهاد امکان تأیید مستقیم بازداشت افراد یا انتقال پیام‌های خانوادگی را در این زمینه ندارد.

 

آیا کمیته بین­‌المللی صلیب سرخ درباره آنچه در حال وقوع است صحبت می‌کند؟

بله. ما به صورت فعال در حال صحبت درباره پیامدهای انسانی مخاصمات مسلحانه هستیم. اصول بی‌طرفی و بی‌غرضی ما گاهی، به‌ویژه در شرایط احساسی و پرتنش، به‌درستی درک نمی‌شود. اما این اصول اساس کار ما هستند و به معنای سکوت نیست. برعکس، این اصول لازمه کار ماست و به ما کمک می‌کنند اعتماد همه طرف‌ها را جلب کنیم، در جایی که عملیات داریم، به افرادی که نیاز به کمک دارند دسترسی پیدا کنیم و در شرایط پیچیده فعالیت کنیم تا بتوانیم خدمات بشردوستانه را به افرادی که بیشترین نیاز را دارند برسانیم.

ما همچنان تلاش می‌کنیم مردم و همچنین طرف‌های درگیر را درباره حدود وظایف و اختیارات خود، بر اساس رسالت و اصولمان، آگاه کنیم.

 

چرا کمیته بین‌­المللی صلیب سرخ نمی‌تواند جنگ را متوقف کند؟

کمیته بین‌­المللی صلیب سرخ یک سازمان سیاسی نیست و قدرت متوقف کردن جنگ‌ها را ندارد. نقش ما کمک به افرادی است که از مخاصمات آسیب دیده‌اند و یادآوری این موضوع به همه طرف‌ها که باید به قوانین جنگ احترام بگذارند و از غیرنظامیان محافظت کنند.

 

آیا کمیته بین‌­المللی صلیب سرخ وابستگی مذهبی دارد؟

خیر. کمیته بین­‌المللی صلیب سرخ وابستگی مذهبی ندارد. ما یک سازمان بشردوستانه بی‌طرف، مستقل و بی‌غرض هستیم و بدون توجه به ملیت، نژاد، جنسیت، باورهای دینی، طبقه اجتماعی یا دیدگاه سیاسی افراد فعالیت می‌کنیم.

بر اساس حقوق بین‌المللی بشردوستانه، همه افرادی که درگیر جنگ می‌شوند — بدون توجه به وابستگی‌شان — باید مورد حمایت قرار گیرند.

 

چرا کمیته بین‌المللی صلیب سرخ نقض‌های حقوق بین‌المللی بشردوستانه را علنی محکوم نمی‌کند؟

روش کاری ما این است که عمدتاً از طریق گفتگوی دوجانبه و محرمانه با طرف‌های درگیر در یک مخاصمه مسلحانه اقدام کنیم. این روشِ محرمانه به ما اجازه می‌دهد با طرف‌های درگیر صادقانه و آشکار صحبت کنیم و تلاش کنیم رفتار آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهیم. هرچند ممکن است بیانیه‌های عمومی قاطع صادر نکنیم، اما از انجام گفتگوهای جدی و صریح با طرف‌های درگیر درباره رعایت قوانین جنگ خودداری نمی‌کنیم، به‌ویژه هنگامی که به نقض احتمالی این قوانین مشکوک هستیم.

محرمانه بودن به ما کمک می‌کند روابطی بسازیم که برای یافتن راه‌حل‌ها و انجام کار بشردوستانه ما ضروری است. با استفاده از این روش، از خطر سیاسی شدن مسائل در جریان بحث‌های عمومی و گرفتار شدن در مسائل سیاسی نیز پرهیز می‌کنیم، زیرا برای حفظ بی‌طرفی خود باید از این مسائل دور بمانیم.

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ از اظهار نظر عمومی خودداری نمی‌کند، اما از محکوم کردن یک‌جانبه طرف‌های یک مخاصمه اجتناب می‌کند. هرچند ممکن است ما برای به کارگیری این رویکرد مورد انتقاد قرار گیریم، اما هدف نهایی ما – ارائه کمک‌های بشردوستانه به جوامع نیازمند – نباید به خاطر بیانیه‌های عمومی به خطر بیفتد.

محکوم کردن عمومی تنها در موارد استثنایی اتفاق می‌افتد، هنگامی که همه راه‌های معقول دیگر برای تأثیرگذاری بر طرف‌ها در رعایت حقوق بین‌المللی بشردوستانه امتحان شده و این روش ها به نتیجه دلخواه نرسیده باشند. برای ما، اتخاذ چنین تصمیمی هرگز آسان نیست، زیرا ممکن است بر کار بشردوستانه ما تأثیر منفی بگذارد.

 

چرا شما جرایم جنگی را بررسی نمی‌کنید یا با دادگاه‌های بین‌المللی برای پیگرد قانونی آن‌ها همکاری نمی‌کنید؟

وقتی دولت ها کنوانسیون‌های ژنو را امضا می‌کنند، متعهد می‌شوند حقوق بین‌المللی بشردوستانه (IHL) را رعایت کنند. این تعهد شامل بررسی جرایم جنگی است که ادعا می‌شود توسط نیروهای مسلح آن‌ها یا در قلمروشان انجام شده است. آن‌ها همچنین متعهد می‌شوند در صورت لزوم مظنونان را محاکمه کنند. طبق رویه‌های دیرینه، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در پیگیری های حقوقی شرکت نمی‌کند.

اطلاعات ما با هیچ نهاد دیگری، از جمله دیوان کیفری بین‌المللی (ICC)، به اشتراک گذاشته نمی‌شود. قوانین آیین دادرسی این دادگاه نیز این موضوع را به رسمیت می‌شناسد. این قوانین امتیاز ویژۀ محرمانگیِ اطلاعات کمیته بین المللی صلیب سرخ را تثبیت کرده و کارکنان آن را از شرکت در پیگیری ها به‌عنوان شاهد معاف می دارند.

اما این به معنای آن نیست که ما در این نقض ها شریکیم. ما درباره مشکلات موجود مستقیماً با طرف‌های درگیر گفتگو می‌کنیم و نه در فضای عمومی.

 

واکنش کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در صورت نقض قوانین جنگ چیست؟

ما هر ادعایی درباره نقض قوانین جنگ را بسیار جدی می‌گیریم. هنگامی که رفتارهایی مشاهده کنیم که ممکن است نقض قوانین بین‌المللی بشردوستانه باشند، وضعیت را از طریق ارزیابی‌ها و روش‌های کاری خود بررسی می‌کنیم. پس از آماده شدن نتایج بررسی‌های ما، آن‌ها را گردآوری می‌کنیم و در گفت‌وگوهای محرمانه و دوجانبه با طرف‌های درگیر به‌کار می‌بریم، با این هدف که بر رفتار آن‌ها در جهت رعایت حقوق بین‌المللی بشردوستانه تأثیر بگذاریم و از وقوع نقض‌های آینده جلوگیری کنیم.